Komiði sæl og blessuð:)
Það er sko aldeilis kominn tími á blogg. Komin heim eftir Vegas ferðina sem "awesome" svo ég taki nú ameríkanann á þetta. Hótelið var geggjað flott, fórum á rosaflotta veitingastaði og klúbba, veðrið var frábært og skemmtum okkur alveg konunglega. Borgin kom mér skemmtilega á óvart - er í rauninni miklu hreinni og mannlegri en ég bjóst við. Við spiluðum dáldið af Blackjack og unnum! Ég labbaði út með 300 dollara en hafði lagt 100 dollara undir (nettó gróði = $200). Fórum á alveg frábæra sýningu hjá Cirque du Soleil sem heitir O og gerist að hluta til í vatni - kíkið endilega á trailerinn. Markmiðið (fyrir utan að eyða fullt af pening) var að sjá að minnsta kosti eina fræga manneskju "með berum augum"... og það tókst. Rétt áður en við tjékkuðum okkur út af hótelinu seint um kvöld sá ég Michelle Pfeiffer og manninn hennar David E. Kelley þar sem þau stóðu fyrir utan klúbb á Mandalay Bay - hótelinu sem við dvöldum á... og Halla að sjálfsögðu algjör dóni starði bara! En ég er að segja ykkur það, hún lítur út fyrir að vera 25 ára...
Flugið til og frá Vegas var nú ekki alveg eins "awesome". Byrjaði á því að fluginu til Chicago var aflýst vegna bilunar í vél. Það fengum við að vita eftir að hafa beðið í 2 tíma á flugvellinum og svo tæpa 2 tíma í vélinni án þess að taka á loft. Öllum farþegum því skúbbað aftur út úr vélinni og við vorum heppnar - náðum öðru flugi fljótlega til Chicago. Þessi seinkun olli því þó að við misstum af tengifluginu til Vegas og þurftum því að endurbóka okkur í annað flug þann daginn. Við komum því til Vegas aðeins seinna en áætlað var en samt allt í góðu. Til að toppa þetta ferðalag þá ákvað farangurinn okkar að fara til Dallas í stað Vegas og fengum við því ekki farangurinn fyrr en um kvöldið sama dag.
Ferðalagið til Vegas var nú bara "pís of keik" í samanburði við ferðalagið heim. Þegar við komum út á flugvöll að kvöldi laugardags til að tékka okkur inn þá fáum við að vita að við vorum of seinar! Við áttum flug rétt eftir miðnætti og þar sem það var akkúrat verið að færa klukkuna til um klukkutíma þá misstum við af vélinni! gaman gaman. Við vorum því settar á standby en komumst sem betur fer með næstu vél stuttu seinna. Þegar komið er til Chicago fáum við þær fréttir frá manni sem var að ferðast sömu leið og við að það væri búið að aflýsa fluginu til Boston. Great. Enginn tilkynning á skjánum, engin skilaboð á símanum, ekki neitt. Náðum loksins sambandi við flugfélagið sem sagði okkur að við hefðum verið endurbókaðar í flug 14 tímum síðar eða kl. 20:30 um kvöldið (við lentum í Chicago kl. 6:30 um morgunn). Það var nú ekki alveg að ganga fyrir mig þar sem ég þurfti að vera í Boston eins fljótt og hægt var út af verkefni sem ég átti að skila og kynningu sem ég átti að halda á mánudeginum. Við biðum því á standby allan sunnudaginn. 5 flug voru frá Chicago til Boston og öll voru þau yfirbókuð! Ekki séns að komast að... Endaði því með því að við fórum heim með kvöldvélinni eftir að hafa dvalið á Chicago O´Hare í 14 tíma, lesið öll slúðurtímarit sem fengust í bókabúðinni og prófað allt á McDonalds matseðlinum. Einkar skemmtilegur dagur með meiru:)
En við létum þetta ekki á okkur fá. Komum til Boston rétt fyrir miðnætti. Vaknaði kl. 6 á mánudagsmorgninum, hitti hópinn minn og við rusluðum þessu af. Héldum 20 mín kynningu sem gekk alveg ágætlega en þegar ég kom heim á mánudagskvöldið tók við alveg 15 tíma svefn enda hafði ég varla sofið síðan á aðfaranótt laugardags.

Annars er bara allt fínt að frétta. Ég er að bjóða krökkum úr náminu heim á morgun, laugardag. Ætla að búa til ostabakka a la Ísland og bruchettur. Svo er markmiðið að fara niðrí bæ um kvöldið þar sem Bostonbúar munu halda upp á St. Patricks Day á morgun.

Svo eru Sibba og Stebbi að koma í næstu viku og við á fullu að skipuleggja ferð til NY. Gaman gaman.. Líka gaman fyrir mig því alltaf þegar fólk kemur í heimsókn þá hef ég afsökun til að fara að versla með þeim! Þarf að sjálfsögðu að sýna þeim hvar allar búðirnar eru etc... hahhah

Þarf að fara að þrífa og undirbúa morgundaginn!!
Yfir og út..